as jy weg sou gaan

Ne me quitte pas: 1959 Jacques Brel
1979 Jacques Steyn

ne me quitte pas
il faut oublier
tout peut s'oublier
qui s'enfuit déjà
oublier le temps
des malentendus
et le temp perdu
a savoir comment
oublier ces heures
qui tuaient parfois
a coups de pourquoi
le coeur du bonheur...
ne me quitte pas

moi je t'offrirai
des perles de pluie
venues de pays
où il ne pleur pas:
je creus'rai la terre
jusqu'après ma mort
pour couvrir ton corps
d'or et de lumière
je frai un domaine
où l'amour s'ra roi
où l'amour s'ra loi
où tu seras reine
ne me quitte pas

        * * *
sou jy my verlaat
bly gedagtes oor
net bitter smaad
van 'n afksiedskoor
'n dagboekblad
wat vergeel en krul
steeds my siel bekoor
want die tyd staan stil
al het daardie uur
al my skroeiend vuur
met 'n slag geblus
deur jou martellis
  sou jy weg moes gaan
  en daai uur breek aan
  jy my siel verslaan
  as jy weg sou gaan...

ek sal aan jou gee
'n pêrel van reën
wat kom van 'n land
met sysagte sand
ek sal oral reis
die wêreld deurkruis
deur skroei en deur ys
my liefde bewys
ek sal jou dan gee
'n troon van smarag
waar jy sal heers
in al jou prag
  maar as jy sou gaan...
  en daai uur breek aan
  jy my siel verslaan
  jy weg sou gaan...

ek sal jou woorde maak
wat rym en klink
en my siel laat praat
jou oor volskink
met klank en daad
en net liefde praat
jou oortuig van heel my liefdesmaat
ek sal jou vertel
van die eensaam hel
sou jy oordeel vel
in ons liefdespel
  en jy weg sou gaan
  jy my siel verslaan
  daai uur breek aan
  as jy weg sou gaan

maar kom gou weer terug
en hoor nou my sug
ontvlam weer ons vuur
en breek af die muur
en mens sou kon dink
ons is 'n vulkaan
gestorwe, gedaan
wat nooit weer kon blink
ons sal weer ontspring
as 'n spruit wat dring
deur 'n kors gewring
ons sal weer sing
  maar as jy sou gaan...
  en daai uur breek aan
  jy my siel verslaan
  as jy weg sou gaan

ek sal jou mis
as jy voort sou gaan
en ons lag verkwis
ek alleen sou staan
en jou lyf beloer
in my geestesoog
maar my hand gesnoer
en jy ver en hoog
van vingerraak
en my siel bly naak
en my hart bly koud
en my bors benoud
  dat jy weg sal gaan
  jy my siel verslaan
  daai uur breek aan
  dat jy weg sal gaan...

© 1979 Jacques Steyn